শ্ৰব্য কেছেট: জোনবাই (২০০৫)
কণ্ঠ:জুবিন গাৰ্গ,সুবাসনা দত্ত
সংগীত:মানস ৰবীন
সুৰ:দেৱজিৎ বৰা
কথা:দেৱজিৎ বৰা
ঐ খিতিক খিতিক কৰি ঐ লাহৰী
মাকো মাৰি তাঁতে নো বয় আছিলা
ঐ আমি গৈ ওলালো তাত লাহৰী
বহিবলৈ পিৰা পাৰি দিছিলা |2|
ঐ গাতে নাই তৰণী ৰচক পচক
ঢোলৰ মাতত টোলোঠা কঁপে
ঘনাই ঘনাই সূঁতা ছিগেআৰু ছিগে
নাচনীৰআৰু ছিগে নাচনীৰ জৰী
মাকো বলে পাহৰি ঐ, গ'লো তোমাকে দেখি ঐ
দেহাজান ঐ মইনাজান ঐ, মাকো পিছলিলে ঐ
পাহাৰে ভৈয়ামে ঐ লাহৰী
ঘৃনুক ঘানাক ঢোলৰে গুম-গুমনিঅ'
হালিছে জালিছে ঐ লাহৰী
উখল-মাখল মন কহুৱা বননি |2|
আহাচোন দেহা হালি-জালি
নাচাচোন দেহা কঁকাল ভাগি
আহাচোন দেহা কাষে চাপি
যৌৱনৰো জ্বলিছে, যৌৱনৰো জ্বলিছে জুই
তুমি মাতিছিলা ঐ, মইয়ো নাচিছিলো ঐ
তাঁতৰ পাতত শালিকি থৈ, ফুলৰ চানেকী পেলাই ঐ
ঐ মিচিক মাচাক কৰি ঐ লাহতী
আমালৈ চাই কঁকাল নো ভাগিছিলা
ঐ নাচৰে পাকতে ঐ লাহতী
খুলি যোৱা ৰিহাখন খুচি ল’লা |2|
যৌৱন জিলিকিছিল দেহৰ ভাঁজত
ইচাত-বিচাত মনৰ মাজত
তোমাকে পাই নিচেই কাষত
বিহুৰে ঐ বতৰত, ব'হাগৰ ঐ বতৰত হায়....
দুগাল ৰঙা পৰিছিল ঐ, বুকু কপি উঠিছিল ঐ
তোমাৰ ঢোলৰ চাপৰে মোক
জানা বাউলী কৰিছিল ঐ.....
ৰাতি ৰাতি ৰাতি ঐ লাহতী,
বিহু মাৰি ঘৰলৈ ঐ উভতি
পইতাঁ-কৰ্কৰাকে ঐ লাহতী,
যিহকে পাঁও তিহকে খাওঁ এমুঠি |2|
মোকে নো ভাল পাঁও বুলি
আছো আজিও বুকু ডাঠি
মৰমৰে নিদিবি ফাঁকি
বিহুৱা ঐ ডেকাৰে, বিহু বলিয়া ডেকাৰে মন
এয়াই ভালপোৱা কিজানি ঐ
এয়াই মৰম কিজানি
নেদেখিলে তোমাকে জান
এদিনো থাকিব নোৱাৰি ঐ
ঐ খিতিক খিতিক কৰি ঐ লাহৰী
মাকো মাৰি তাঁতে নো বয় আছিলা
ঐ আমি গৈ ওলালো তাত লাহৰী
বহিবলৈ পিৰা পাৰি দিছিলা
ঐ গাতে নাই তৰণী ৰচক পচক
ঢোলৰ মাতত টোলোঠা কঁপে
ঘনাই ঘনাই সূঁতা ছিগেআৰু ছিগে
নাচনীৰআৰু ছিগে নাচনীৰ জৰী
No comments:
Post a Comment